این اتفاقات در ذهن ما شائبه هر نوع تقلب و اتفاق دیگر را پیرامون انتخابات باور پذیرتر می‌کند:

 اختلال در شبکه اس ام اس از شب قبل از انتخابات (تا امروز ادامه دارد)

فیلتر شدن سایت‌های حامی مهندس موسوی (در چند روز بعد از اعلام نتایج)

حمله به ستادهای انتخاباتی مهندس موسوی در روز رای گیری (ستاد هنرمندان) و ستاد مرکزی در ساعات اولین شمارش (خ میرهادی)

چگونه ممكن است ظرف چند ساعت 40 ميليون راي شمارش شود
جريان كدهاي نوشته شده جلوي نام كانديداها چه بود
چرا از ساعت 10 صبح روز شنبه انتشار آمار جديد براي چند ساعت متوقف شد؟
چرا در برخي شهرها درصد مشاركت بالاي 100 درصد بوده است؟
چرا آقاي كروبي خيلي كمتر از دوره قبل راي آورده است؟
چرا تعرفه ها در روز راي گيري در برخي حوزه ها تمام شد؟

چرا در روز رای گیری برای بعضی از حوزه‌ها برگه تعرفه نرسید، در حالیکه تعداد قابل توجهی مازاد واجدین شرایط رای گیری تعرفه چاپ شده است؟
چرا براي ناظران برخي نامزدها كارت صادر نشد؟

چرا ساعت رای گیری فقط تا ساعت 22 تمدید شد؟ در حالی‌که در خیلی از انتخابات‌های گذشته دراین سی سال تا ساعت 24 شب ، زمان رای‌گیری تمدید می‌شود

چرا آقایان موسوی، کروبی و رضایی در شهرهای زادگاه خود رای کمتری نسبت به محمود احمدی نژاد آورده اند؟ درحالی‌که تجربه و تحلیل‌های اجتماعی و روان‌شناحتی نشان می‌دهد که مردم زادبوم یک کاندیدای سیاسی نسبت به نامزد خود بخصوص در پست مهم ریاست جمهوری احساس تعلق خاطر بیشتری می‌نمایند