شنبه شب حدود ساعت 22 شبکه چهارم سیما مستندی پیرامون فستیوال سینمایی دوربان (آفریقای جنوبی) پخش کرد، دراین فستیوال فیلم گل‌ یا پوچ ابوالفضل جلیلی به  اکران درآمده و جوایزی هم از این فستیوال دریافت نموده است.

در این مستند تلویزیونی یه نکته جالبی داشت که جلیلی به  زیبایی به آن اشاره نمود:

داستان ازاین قضاست ک در برنامه خبری این فستیوال یک خبرنگار از ابوالفضل جلیلی می ‌پرسد: « جناب آقای جلیلی شما تعداد زیادی فیلم ساخته اید اما اکثر آن‌ها در ایران اجازه اکران پیدا نکرده است، شما چطوری امورات زندگی‌تان را برطرف می‌کنید؟»

ابوالفضل جلیلی در پاسخ به این خبرنگار گفت: « من روزی که کارگردانی‌ام را شروع کردم با خدای خودم عهد کردم که خدایا من همیشه در مسیر تو قدم برمی‌دارم و ازآن‌طرف تو هم به من قول بده ، هربار دستم را در جیبم کردم و بیرون آوردم، خالی درمونده نشوم...باید اعتراف کنم هربار دست در جیبم کردم دستم خالی بیرون نیامد و همیشه توانستم زندگی‌ام را بچرخانم».

جلیلی در ادامه برنامه مستند گفت:« ظاهرن اکثر شهر برنامه خبری فستیوال رو دیده بودن و هر بار من بیرون بودم مرم برای من ابراز احساسات می‌کردند.»

تا این‌که گذشت و  روز اختتامیه فستیوال فرا رسید، و من برای دریافت جایزه خودم بالای سن رفتم و خانم مجری اعلام کرد یادتون میاد ابوالفضل در اون برنامه خبری چه گفت؟ بعد همه حضار یک‌صدا جریان عهد من و خدا رو بلند بیان کردن.

بعد خانم مجری گفت: حالا من نماینده خدا هستم تا یه دونه از اون کمک های خدا را به ارزش 3800 دلار را به ابوالفضل هدیه بدهم. و ابوالفضل را کمک کرده باشم.

یادم می یاد یه استادی داشتم که می‌گفت: همیشه و همه باید به خدا تکیه کرد و عشق الهی منبع تمام انرزی‌ها کائنات می‌باشد. و همیشه و در همه جا و هر زمان تکیه گاهمان خدا و خدا باشد.....خدا رو در تمام زندگی‌مان بهترین دوست و مددکار بدانیم و بدانیم اول خدا و آخرش هم خدا حلال مشکلات ما خواهد بود....و بندگان خدا وسیله هستن

+پایداری های جلیلی