محمد الياس قنبري در وبلاگش منو دعوت به يك بازي وبلاگي كرده است  . من هم به دعوتش لبيك گفتم .

محمد الياس اعتقاد دارد: «تعارف، مخفي كاري، رياكاري، دروغ، از يكديگر ناشي مي شوند و يكديگر را تقويت مي كنند و متاسفانه گاه رنگ و بويي ديني به خود مي گيرند. ((هر راستي را نبايد گفت)) چرا هر راستي را نبايد گفت؟ اتفاقآ به نظر من همه راست ها را بايد گفت. ((دروغ مصلحت آمیز بهتر از راست فتنه انگيز است)) من نمي فهمم راست فتنه انگيز يعني چه؟ مگر راست گفتن مي تواند منجر به فتنه شود؟».

مي خواهم براساس منطق وبلاگي حاجي دست به اعتراف بزنم . اما اين اعترافات هيچ وجهه قانوني نداره و برعليه بنده در داگاه استفاده نمي شود.

 اما اين نوع اعتراف گيري منو ياد اعتراف گيري هاي كشيش هاي قرون وسطي اندخت.اما آن كجا و اين كجا . براي همين من اسم اين نوع اعتراف گيري رو ميگذارم « اعتراف گيري به به سبك پست مدرن ها» . دليل اين نام گذاري اين است كه در دنياي سنت كشيش ها از مردم اعتراف مي گرفتن و در دنياي مدرن به قول فوكو پزشك ها و روان پزشك ها مدعي كشف اسرار ملت بودند و در قرن 21 در دنياي پساساختارگراها يا پست مدرنيسم اين دنياي مجازي هست كه ما را وادار مي كند هر چه دل تنگ مان مي خواهد بگوييم .

حالا من اعتراف مي كنم : ...

------ حاشيه بر متن --------------------------------------------------

من هم اين دوستان رو دعوت به بازي وبلاگي مي كنم . هركسي دعوت من به اين بازي رو قبول كرد خبر بده و خودش هم چند نفر رو به اين بازي دعوت كنه. حالا اگر اهل بازي هستی بسم الله :

خداي من – تلفيق – پرگار- سكوت يخزده– آواي كرك- فينگيليشيسم -  درخت گلابي- من و پدر و يك دنيا عشق– شاهد عيني – روزگار – ماجراهاي واقعي از يك دو رگه عجيب- آخرين رئيس جمهور -اكرانه- طوطي